Kiedy czytamy dzisiaj Pismo Święte, szukamy w nim życiodajnego słowa, które nada kierunek naszej egzystencji, napełni nas wiarą i nadzieją, umocni nasza wiarę. A jeśli chcemy tym słowem żyć, dokładamy wszelkich starań, aby je dobrze zrozumieć. Właśnie nauka zwana egzegezą zajmuje się wyjaśnianiem sensu tekstu biblijnego. Głównym celem egzegezy jest ustalenie sensu dosłownego Pisma[1], czyli tego sensu, jaki autor natchniony chciał przekazać swoim słuchaczom w czasach sobie współczesnych. Ale bogactwo Pisma Świętego nie wyczerpuje się na sensie dosłownym. Biblia przemawia na wielu poziomach znaczeniowych i okazuje się wciąż aktualnym słowem Bożym dla słuchaczy i czytelników wszystkich czasów. Kościół karmi się duchowym znaczeniem Biblii, które ma za zadanie wciąż na nowo odkrywać, badać, kontemplować i wcielać w życie. Szczególnie owocne spojrzenie na Stary i Nowy Testament zaproponowali starożytni ojcowie Kościoła, którzy uczyli całe Pismo odczytywać chrystologicznie, całe bowiem Pismo wyjaśnia się w zbawczych wydarzeniach związanych z przyjściem na świat Syna Bożego i dokonanym przez Niego odkupieniem. Popatrzmy dzisiaj pod tym kątem na znany fragment Ewangelii według św. Łukasza, w Biblii jerozolimskiej zatytułowany Przypowieść o dobrym Samarytaninie. Przy dosłownym odczytaniu jest to scena z życia starożytnej Palestyny, przynosząca odpowiedź na dylemat moralny zawarty w pytaniu uczonego w Prawie: „A kto jest moim bliźnim?”. Ale na tym przekaz ewangeliczny się nie kończy. Przeczytajmy tę opowieść wraz z ojcami Kościoła.

Read More →

I. Odwieczny zamysł Boga wobec ludzkości (Rdz 1-2)

  • Rdz 2,7-9: „Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia, wskutek czego stał się człowiek istotą żywą. A zasadziwszy ogród w Edenie na wschodzie, Pan Bóg umieścił tam człowieka, którego ulepił”.
  • Obraz Jahwe-garncarza, który lepi człowieka z ziemi i ożywia własnym oddechem, ukazuje, że Bóg jest jedynym Źródłem życia dla człowieka-Adama – Ten, który jest, pozwala być drugiemu, daje mu istnienie.
  • Człowiek może żyć tylko w stwórczej relacji do Boga, wyrażonej przez obraz ogrodu Eden. Całkowita darmowość jest doświadczeniem najpełniej opisującym pierwotny stan szczęścia człowieka i jego relację do Boga, którego poznaje (w sensie biblijnym) jako szczodrego Dawcę i łaskawego Dobroczyńcę.
  • Read More →

1.1. Stwarzająca Miłość
Dobra Nowina: Bóg stwarza mnie w swej ojcowskiej miłości

  • Bóg jest moim Stwórcą i kocha mnie miłością Ojca. „Panie, Ty jesteś naszym Ojcem. My jesteśmy gliną, a Ty naszym Twórcą. Wszyscy jesteśmy Dziełem rąk Twoich? (Iz 64,7). „Dziękuję Ci, że mnie stworzyłeś tak cudownie, godne podziwu są Twoje dzieła? (Ps 139,14).
  • Każdego dnia kształtuje mnie i doskonali. „Jak glina w ręku garncarza ? wszystkie Jego drogi są według Jego upodobania ? tak ludzie są w ręku Tego, który ich stworzył? (Syr 33,13). „Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste i odnów w mojej piersi ducha niezwyciężonego!? (Ps 51,12).
  • Read More →

Kerygmat na podstawie IV Modlitwy eucharystycznej
(w nawiasach kwadratowych podano teksty z innych modlitw liturgii Kościoła)

1. Stwarzająca Miłość

„Zaprawdę, godne to jest, abyśmy Tobie składali dziękczynienie, i sprawiedliwe, abyśmy Ciebie wychwalali, o Ojcze święty, albowiem Ty jeden jesteś Bogiem żywym i prawdziwym, Ty jesteś przedwieczny i trwasz na wieki, mieszkając w niedostępnej światłości. Tylko Ty, Boże, jesteś dobry i jako jedyne źródło życia powołałeś wszystko do istnienia, aby napełnić swoje stworzenia dobrami i wiele z nich uszczęśliwić jasnością Twojej chwały. Stoją więc przed Tobą niezliczone zastępy Aniołów, którzy służą Tobie dniem i nocą, a wpatrzeni w chwałę Twojego oblicza nieustannie cześć Tobie oddają. Łącząc się z nimi, razem z całym stworzeniem, które jest pod niebem i wielbi Cię przez nasze usta, z radością wysławiamy Twoje imię, wołając:

Read More →

Pragniemy rozpocząć na forum Katolickiego Serwisu Apologetycznego dyskusję na temat kerygmatu. Temat ten wydaje się nam ważny i liczymy na głosy różnych gremiów zainteresowanych głoszeniem Dobrej Nowiny w Kościele katolickim. Oczywiście nie naszym zadaniem jest kompleksowe opracowanie na ten temat. Nasz wkład, jako serwisu apologetycznego, ma polegać na zainicjowaniu możliwie szerokiej debaty. Atmosfera ożywienia intelektualnego w naszym środowisku zaowocowała kilkoma ważnymi tekstami o problematyce kerygmatycznej zamieszczonymi na w naszym serwisie (patrz dział patrz dział Kerygmat po katolicku)[1] .

Read More →

Artykuł jest odpowiedzią na polemikę:
KRZYSZTOF JANKOWIAK – ZAGUBIONY KATOLICYZM?


Pan Krzysztof Jankowiak, rzecznik prasowy Ruchu Świtało-Życie, zabrał głos w sprawie artykułu Przyjąłem Jezusa i narodziłem się na nowo! Fakt ten cieszy redakcję Serwisu Apologetycznego, gdyż wywołanie dyskusji było celem, jaki przyświecał przy jego zamieszczeniu. Jako przedstawiciel redakcji oraz tym bardziej jako autor tego artykułu cieszę się również. Moja radość byłaby jeszcze pełniejsza, gdyby dyskusja potoczyła się w kierunku postawionych przeze mnie pytań. Tak się jednak nie stało. Rzecznik skłania się raczej w kierunku dyskusji na tematy… przeze mnie nie poruszone.

Read More →

Polemika z artykułami o Ruchu Światło–Życie:
KS. ANDRZEJ SIEMIENIEWSKI – PRZYJĄŁEM JEZUSA I NARODZIŁEM SIĘ NA NOWO!
MAREK PIOTROWSKI – KERYGMAT W KURSACH EWANGELIZACYJNYCH
KS. ANDRZEJ SIEMIENIEWSKI – EWANGELIZACJA EKUMENICZNA? GARŚĆ CYTATÓW
TOMASZ DYĆ – ROZPRAWA KRYTYCZNA O ‚CZTERECH PRAWACH DUCHOWEGO ŻYCIA’


O serwisie „Apologetyka” gdzieś kiedyś słyszałem. Nigdy jednak do niego nie zaglądałem – w internecie jest wiele interesujących miejsc i po prostu nie da rady odwiedzić ich wszystkich. Nowe miejsca odkrywa się najczęściej w efekcie w ten sposób, że ktoś znajomy zwróci uwagę na jakiś serwis, na miejsce do którego warto czy trzeba zajrzeć.

Read More →

I. Wstęp, uwagi ogólne, cel artykułu

Tematem poniższej rozprawki jest książeczka pt. Czy słyszałeś o czterech prawach duchowego życia?, rozprowadzana w Polsce przez Ruch Nowego Życia (ponadwyznaniową organizację chrześcijańską), różne wspólnoty protestanckie, a także przez wiele katolickich wspólnot charyzmatycznych czy oazowych.

Poniższe rozważania są osobistymi przemyśleniami autora niepretendującymi do godności oficjalnej nauki Kościoła. Proszę ich nie traktować jako formę znęcania czy pastwienia się nad „czterema prawami” – jest to raczej próba pokazania niekatolickich wniosków mogących pojawić się po lekturze sztandarowej książeczki.

Read More →

Uwaga! Tekst ten nie jest mojego autorstwa. Jest to zestawienie fragmentów pochodzących z wielu różnych pozycji wymienionych na końcu tekstu. Wybór i zestawienie są tendencyjne: zostały podyktowane tendencją do zilustrowania problemu odejść wspólnot charyzmatycznych z Kościoła katolickiego (AS).

W zborach ewangelikalnych i zielonoświątkowych można spotkać wiernych, którzy wcześniej byli katolikami i zetknęli się z Ruchem Światło-Życie lub nawet pełnili w nim funkcje animatorów. Brak jest dokładnych danych statystycznych, wiadomo jednak o przypadkach „dezercji” z katolicyzmu w Warszawie, Wrocławiu, Bielsku-Białej, Gliwicach, Krakowie, Lublinie i wielu innych ośrodkach. Obok pojedynczych konwersji zdarzały się też grupowe wystąpienia z Kościoła katolickiego. Znany jest kazus postoazowej grupy Lubelskie Stowarzyszenie Chrześcijańskie „Pojednanie”. Wydarzenia te rzucają jakiś cień na ekumenizm, który był realizowany w Ruchu Światło-Życie.

Read More →