„Pamiątka męki i zmartwychwstania Pana”, „Wieczerza Pańska”, „Dziękczynienie”, „Najświętsza Ofiara”, „Msza Święta”, „Źródło i szczyt życia chrześcijańskiego” – to niektóre z określeń, jakimi opisuje Eucharystię Katechizm Kościoła Katolickiego. W jaki sposób potrafimy przełożyć te głębokie określenia teologiczne na język naszego codziennego doświadczenia? Czym jest dla nas kontakt z Jezusem eucharystycznym we Mszy świętej i osobistej adoracji Najświętszego Sakramentu? W jaki sposób możemy uczynić go owocniejszym?

Read More →

„Pamiątka męki i zmartwychwstania Pana”, „Wieczerza Pańska”, „Dziękczynienie”, „Najświętsza Ofiara”, „Msza Święta”, „Źródło i szczyt życia chrześcijańskiego” – to niektóre z określeń, jakimi opisuje Eucharystię Katechizm Kościoła Katolickiego. W jaki sposób potrafimy przełożyć te głębokie określenia teologiczne na język naszego codziennego doświadczenia? Czym jest dla nas kontakt z Jezusem eucharystycznym we Mszy świętej i osobistej adoracji Najświętszego Sakramentu? W jaki sposób możemy uczynić go owocniejszym?

Read More →

Od samego początku dziejów, od stworzenia świata, Bóg pragnął, abyśmy wszyscy przychodząc do Niego, mogli otrzymywać potrzebne łaski, mądrość i siłę. Księga Rodzaju przekazuje tę podstawową prawdę za pomocą obrazu dwóch drzew z rajskiego ogrodu – drzewa życia, symbolizującego dar nieśmiertelności, oraz drzewa poznania dobra i zła, symbolizującego prawdę, że rozstrzyganie o tym, co dobre, a co złe, należy do Boga. Człowiek, okazawszy nieposłuszeństwo Bogu, ośmielił się zerwać owoc z tego drzewa, uzurpując sobie prawo decydowania o dobru i złu.

Read More →

„Pamiątka męki i zmartwychwstania Pana”, „Wieczerza Pańska”, „Dziękczynienie”, „Najświętsza Ofiara”, „Msza Święta”, „Źródło i szczyt życia chrześcijańskiego” – to niektóre z określeń, jakimi opisuje Eucharystię Katechizm Kościoła Katolickiego. W jaki sposób potrafimy przełożyć te głębokie określenia teologiczne na język naszego codziennego doświadczenia? Czym jest dla nas kontakt z Jezusem eucharystycznym we Mszy świętej i osobistej adoracji Najświętszego Sakramentu? W jaki sposób możemy uczynić go owocniejszym?

Read More →

Czasem nie mogę zasnąć długo w nocy. Pozwalam wtedy, by moje myśli swobodnie podążały do minionych dni, kiedy to Bóg wykorzystywał trudne dla mnie chwile do ukazania mi, czym jest wiara. Ilekroć znajdowałam się w punkcie zwrotnym mego życia, wkraczał w nie Ojciec niebieski. Przychodził, kiedy nie było już znikąd ratunku. Gdy teraz wspominam tamte czasy, niemal słyszę Jego cichy śmiech z mojej niewiary.

Read More →

Wezwanie i odpowiedź

Choć Abrahama od Noego dzielą długie wieki genealogii i cała przepaść kultury, to przecież znów powtarza się historia ludzkiej przewrotności. Losy nowego rodzaju ludzkiego, któremu dał początek sprawiedliwy Noe, aż nadto dowodzą, że dotknięta grzechem ludzkość nie podda się dobrowolnie zamysłom Boga. Jeśli osiąga jakąś jedność, to w czynieniu zła, a jeśli jakiś postęp, to służy on jej do stawiania pomników własnej pychy – jak wieża sięgająca aż do nieba. Gdy jednak zbyt wielu ulega pysze, nie da się zbudować nic trwałego i trudno mówić jednym językiem. Tak więc – nie bez Bożego przyzwolenia – mieszają się języki i każdy lud idzie w swoją stronę, by postępować według własnych upodobań.

Read More →

A gdy rozciągnę obłoki nad ziemią i gdy ukaże się ten łuk na obłokach, wtedy wspomnę na moje przymierze.
Rdz 9,14-15

W niektórych kościołach w jasne poranki ludzie uczestniczący we Mszy świętej mogą zaobserwować efekt tęczy na szybach, przez które przenikają promienie słońca. Podobnie jak sam łuk tęczy, przypominają nam one, że Bóg jest zawsze z nami. Miłość, jaką okazał nam Bóg, zawierając z nami przymierze symbolizowane przez tęczę, jest jednym z najpiękniejszych obrazów, które możemy kontemplować, przyjmując Jezusa w Eucharystii.

Read More →

Zostań z nami, Panie, gdyż ma się ku wieczorowi” (por. Łk 24,29). Z tym usilnym zaproszeniem dwaj uczniowie zdążający do Emaus wieczorem w dniu Zmartwychwstania zwrócili się do Wędrowca, który przyłączył się do nich w drodze. Przygnębieni smutnymi myślami, nie przypuszczali, że ten Nieznajomy to ich Mistrz, już zmartwychwstały. Odczuwali jednak, jak „pałało w nich serce” (por Łk 24,32), kiedy On z nimi rozmawiał „i wyjaśniał” Pisma. Światło Słowa roztapiało ich twarde serca i „otwierało im oczy” (por. Łk 24,31). Pośród cieni chylącego się ku zachodowi dnia i mroku zalegającego w duszy ów Wędrowiec był jasnym promieniem, na nowo budzącym nadzieję i otwierającym ich ducha na pragnienie pełni światła.

Read More →

Każdej niedzieli miliony ludzi na świecie uczestniczą we Mszy świętej. Gdyby nawet zdarzyło się, że lektor zamiast czytać wyraźnie, mruczałby pod nosem, że homilia byłaby nudna, a organista niemiłosiernie fałszował, większość zebranych byłaby skłonna to tolerować. Wykazujemy wiele cierpliwości i zrozumienia dla różnych tego typu niedogodności, gdyż przychodzimy na Mszę świętą przede wszystkim po to, by przyjąć Eucharystię. Przyciąga nas do niej – niezależnie od wszystkiego innego, zawsze i ciągle na nowo – Chleb życia.

Read More →