1. Pieśń, której przed chwilą wysłuchaliśmy, wyśpiewuje człowiek wierny świętemu Bogu. Chodzi o Psalm 92 (91), który – jak sugeruje dawny tytuł tego utworu – wykorzystywany był w tradycji żydowskiej „na dzień szabatu” (w. 1). Hymn rozpoczyna się podniosłym wezwaniem do wielbienia i wysławiania Pana śpiewem i muzyką (por. ww. 2-4). Istnieje strumień modlitwy, który […]

Read More →

1. Psalm, który jest teraz przedmiotem naszych rozważań, stanowi drugą część poprzedniego Psalmu 146. Dawne przekłady grecki i łaciński, a za nimi również Liturgia, uważały go jednak za pieśń samodzielną, ponieważ jego początek różni go wyraźnie od części wcześniejszej. Początek ten stał się sławny także dlatego, że często dodawano muzykę do jego wersji łacińskiej: Lauda, […]

Read More →

1. Do kantyków Liturgii Godzin wszedł fragment hymnu, przypieczętowującego historię, o której opowiada biblijna Księga Tobiasza: wysłuchaliśmy go przed chwilą. Hymn ten, dość długi i podniosły, jest typowym wyrazem modlitwy i duchowości żydowskiej, czerpiącym z innych tekstów obecnych już w Biblii. Pieśń ta zawiera dwojakie błaganie. Rzuca się w oczy przede wszystkim powtarzające się wezwanie […]

Read More →

1. Już po raz czwarty w naszych rozważaniach na temat Liturgii Godzin wysłuchaliśmy Psalmu 51 (50), słynnego Miserere. Powraca on w piątek każdego tygodnia, aby stać się oazą medytacji, w której odkryć można zło, jakie zagnieździło się w sumieniu oraz prosić Pana o oczyszczenie i przebaczenie. Jak bowiem wyznaje Psalmista w innej modlitwie: „nikt żyjący […]

Read More →

1. Psalm, którego przed chwilą wysłuchaliśmy, stanowi pierwszą część utworu, który zawiera także następny Psalm 148 i który w hebrajskim oryginale zachował się jako całość. To dawne wersje, grecka i łacińska, podzieliły ten kantyk na dwa oddzielne Psalmy. Psalm rozpoczyna się wezwaniem do wysławiania Boga, następnie wymienia długi szereg powodów tej chwały, przy czym wszystkie […]

Read More →

1. Pochodzący z ostatnich kart Księgi Izajasza hymn, którego właśnie wysłuchaliśmy, jest kantykiem radości, w którym dominuje macierzyńska postać Jerozolimy (por. 66,11), a następnie pełna miłości troska samego Boga (por. w. 13). Bibliści uważają, że ten końcowy fragment, otwarty na wspaniałą i radosną przyszłość, jest świadectwem głosu późniejszego, głosu proroka, który świętuje odrodzenie Izraela po […]

Read More →

1. Usłyszeliśmy przed chwilą Psalm 143, ostatni z cyklu siedmiu tak zwanych „psalmów pokutnych”, zawartych w Psałterzu (por. Ps 7; 32; 38; 51; 102; 130; 143). Tradycja chrześcijańska korzystała z nich, by prosić Pana o wybaczenie grzechów. Tekst, który dzisiaj pragniemy zgłębić, był szczególnie drogi świętemu Pawłowi, który wyciągnął z niego wniosek o radykalnej grzeszności […]

Read More →

1. Psalm 146 (145), którego przed chwilą wysłuchaliśmy, to „Alleluja”, pierwszy z pięciu, które zamykają cały zbiór Psałterza. Już żydowska tradycja liturgiczna używała hymnu jako porannej pieśni pochwalnej: jego szczytem jest głoszenie królowania Boga nad ludzką historią. Na końcu Psalmu stwierdza się bowiem, że „Pan króluje na wieki” (w. 10). Wynika z tego pokrzepiająca prawda: […]

Read More →

1. Niczym Magnificat rozpoczyna się wspaniały Kantyk, który proponuje nam Liturgia godzin i którego przed chwilą wysłuchaliśmy: „Ogromnie się weselę w Panu, dusza moja raduje się w Bogu moim” (Iz 61,10). Tekst znajduje się w trzeciej części Księgi proroka Izajasza, którą uczeni sytuują w epoce późniejszej, gdy Izrael, po powrocie z niewoli babilońskiej (IV w. […]

Read More →

Drodzy Bracia i Siostry! 1. Psalm 108 (107), którego przed chwilą wysłuchaliśmy, należy do cyklu Psalmów Liturgii Godzin, będących przedmiotem naszych katechez. Wyróżnia się on na pierwszy rzut oka cechą zaskakującą. Jest on bowiem ni mniej ni więcej połączeniem dwóch fragmentów Psalmów istniejących już wcześniej: jeden pochodzi z Psalmu 57 (56; ww. 8-12) a drugi […]

Read More →